Historia szkoły w Mysłowie

Wiele kart zapisał czas, tworząc historię szkoły w Mysłowie. Początków szkolnictwa na naszym terenie należy szukać ponad sto lat temu. W II połowie XIX w. Jadwiga
z Bukowskich Chwalibóg
– dziedziczka  majątku Mysłów - prowadziła tajne nauczanie dzieci robotników folwarcznych i wiejskich w czasach zaboru rosyjskiego. Uczyła czytania i pisania
w języku polskim, podstaw geografii, rachunków i historii, narażając się zaborczym władzom.

        Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę priorytetową sprawą stała się walka
z analfabetyzmem. Na wsiach powstają pierwsze szkoły. Z tego okresu zachował się właśnie pierwszy dokument potwierdzający prowadzenie w latach 1928/29 czteroklasowej  Publicznej Szkoły Powszechnej w Ksawerynowie. Dzieci uczyły się w domach prywatnych. Do szkoły uczęszczały z Mysłowa, Ksawerynowa, Kamienia, Germanichy. Kierownikiem szkoły był pan Stanisław Sokół. I chociaż w nazwie pojawiło się określenie szkoła 4-klasowa, to w rzeczywistości dzieci uczyły się w sześciu klasach.

Zapisano w księdze 183 uczniów, ale aż ponad 60 z nich nie uczęszczało na zajęcia. Warunki pracy w tym okresie były bardzo trudne, wielu rodziców nie chciało posyłać dzieci do szkoły. Pracowały one w gospodarstwach.

W1936r. zapadła decyzja o przeznaczeniu nowopowstającego domu gromadzkiego
w Mysłowie na szkołę, a w październiku nastąpiło przeniesienie szkoły z Ksawerynowa do Mysłowa. Dzieci z Germanichy przestały uczęszczać do szkoły na znaczną odległość.
W placówce pracowało troje nauczycieli: Stanisław Sokół, Zofia Sokołowa i Antoni Potyra.

Szkoła w tym czasie to centrum kulturalne wsi, odbywają się tu przedstawienia amatorskiego teatru, potańcówki, zebrania, wspólne słuchanie radia, projekcje filmów kina objazdowego.

W latach 1937/38 trwają prace nad ukończeniem wszystkich pomieszczeń. W  sześciu  oddziałach uczy się 166 osób. Klasy liczą od 20 do 42 uczniów (kl. I- 27dzieci, kl. II-42, kl.III-20, kl. IV-26, kl. V-26, kl. VI- 25).  Spośród 26 szóstoklasistów szkołę ukończyło tylko 6 uczniów. Pracują dwaj nauczyciele- p. S. Sokół  i   A. Potyra.

            Kolejny etap w historii naszej placówki to czas II wojny światowej. W latach 1939- 1944-pracują państwo Antoni i Zuzanna Potyrowie. Kierownik szkoły - Stanisław Sokół - został powołany do wojska. Ze wzglądu na działania wojenne i bezpieczeństwo  lekcje
w szkole  ulegają zawieszeniu po 11 dniach nauki,  w listopadzie 1939r. po uzyskaniu specjalnego zezwolenia, zajęcia  zostają wznowione, nie wolno jednak uczyć geografii
i historii. W tym czasie rozpoczyna też swą działalność T.O.N. - Tajna Organizacja Nauczycielska. W szkole  stacjonują wojska najpierw niemieckie, potem radzieckie.

1 września1944r.  wznowiono zajęcia szkolne, warunki pracy są trudne, brakuje programów i podręczników, sprzęt szkolny zniszczony. Pracuje czworo nauczycieli, uczą ponad 100 uczniów.

Następują częste zmiany wśród kadry nauczycielskiej. W 1947r - w szkole ponad 150 dzieci uczy tylko jeden nauczyciel pan Stanisław Bogusz - kierownik szkoły, brakuje nauczycieli, nauka odbywa się na zmiany. Ta trudna sytuacja utrzymuje się do końca roku, bo  8 stycznia 1948r. zgłasza się do pracy pan Jan Wołowik, który wrócił z obozu internowania w ZSRR. Uczniowie uczą się w trudnych warunkach, często przy świecach lub lampach naftowych, niektórzy z nich mają po 18 lat, nadrabiają stracony wojenny czas.

W 1950 roku do szkoły zgłasza się w marcu nowa nauczycielka, p. Natalia Marzec (później Sokół), długoletni pracownik tejże szkoły.

Rok później kierownikiem szkoły zostaje pan Jan Wolowik. W szkole uczy troje nauczycieli. Szkoła staje się siedmioklasowa, aby ją ukończyć, trzeba zdać egzamin końcowy. Warunki lokalowe są trudne, w czterech klasach uczy się 7 oddziałów.

W 1957 r. otynkowano budynek szkoły. Jednocześnie ówczesne kierownictwo placówki czyni starania o zgodę na rozbudowę szkoły. Jest to ośrodek szkolno - kulturalny wsi. W 1960r. powstaje w szkole zespół mandolinowy, który prowadzi pan Jan Wołowik.
W placówce uczy się ponad 160 uczniów.

W 1962r.  szkoła zostaje zelektryfikowana, 7 września po raz pierwszy w szkole i we wsi zabłysło światło. Rok później, 20 maja, szkoła otrzymała telewizor.  Nawet wieczorami  szkoła tętni życiem, przychodzą tu mieszkańcy Mysłowa i Ksawerynowa, by móc oglądać telewizję i porozmawiać, odbywają się potańcówki, działa teatr amatorski. Pan Jan Wołowik czyni starania o rozbudowę placówki, zostaje powołany Komitet Budowy Szkoły, ale chociaż
w 1964r.  w szkole uczy się ponad 170 dzieci i panują trudne warunki lokalowe, bo nauka odbywa się na zmiany i dzieci uczą się w wynajętych  klasach w domach prywatnych, to
z braku środków budowa nie zostaje podjęta. Od 1969 roku szkoła staje się  ośmioklasowa. Panuje miła atmosfera wśród nauczycieli. Pracują w tym czasie długoletni  pracownicy: państwo Natalia i Edward Sokołowie, Eugenia i Witold Skrócińscy, Teodora Rosiak, Eliza Twardziak, Teresa Blicharska, Maria Białek.

W 1970 roku dyrektorem placówki zostaje pan Edward Sokół, były kierownik pan  Jan Wolowik odchodzi na emeryturę. W 1977 roku szkoła zyskuje dwa dodatkowe pomieszczenia lekcyjne, zmienione zostają stoliczki szkolne i krzesełka. W dalszym ciągu czynione są starania o rozbudowę , jednak nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Atmosfera pracy
w szkole dobra, uczniowie przygotowani do egzaminów, coraz częściej podejmują naukę
w liceach i technikach, odnoszą sukcesy w olimpiadach szkolnych.

Po 15 latach kierowania szkołą w roku 1985 na emeryturę odchodzi pan Edward Sokół, stanowisko dyrektora obejmuje pani  Eliza Twardziak. I znów jak bumerang wraca sprawa budowy szkoły.

Zostaje wybrany Komitet Budowy Szkoły, w skład którego weszli: przewodniczący - Tadeusz Janaszek, skarbnik - Kazimierz Tratkiewicz, członkowie: Andrzej Pikulski, Roman Twardziak, Janina Talarek, Roman Rosa, Jan Matyka, Modesta Miklaszewska, Henryk Lada.

Rady sołeckie Mysłowa i Ksawerynowa przekazały na konto budowy szkoły swoje fundusze.  W latach 1988- 1992 pozyskiwane są finanse na budowę szkoły i czynione starania o wykonanie dokumentacji. W październiku 1993 roku rozpoczynają się prace ziemne i zalewane są fundamenty pod budynek szkolny. Prace budowlane prowadzi pan Waldemar Pietrzak. Bardzo czynnie włączyło się do prac budowlanych społeczeństwo  Mysłowa i Ksawerynowa.

23 kwietnia 1994 roku na teren budowy przybył Minister Edukacji Narodowej pan Kazimierz Dera w towarzystwie kuratora siedleckiego p. Wojciecha Czepczyńskiego. To dzięki panu Ministrowi szkoła pozyskała fundusze na dokończenie inwestycji.  Pan  Kazimierz Dera zajął się także monitorowaniem budowy naszej placówki, odwiedził szkołę jeszcze
w czerwcu 1995r. i dopingował, by zajęcia rozpocząć od września. Tak się też stało.

2 września 1995 roku, w sobotę, o godzinie 15 miało miejsce otwarcie nowej szkoły
w Mysłowie. Swoją obecnością zaszczycili nas między innymi: ksiądz biskup Jan Mazur, Podsekretarz Stanu MEN Kazimierz Dera z małżonką panią Hanną Derą, Kurator Oświaty w Siedlcach pan Wojciech Czepczyński, władze gminy z panią Wójt Zuzanną Pieniak. Honory gospodyni pełniła pani dyrektor Eliza Twardziak. Aktu przecięcia wstęgi dokonali: pan Minister Kazimierz Dera, Kurator Oświaty w Siedlcach pan Wojciech Czepczyński, pani wójt Zuzanna Pieniak, pani dyrektor Eliza Twardziak.

Szkoła otworzyła swe podwoje dla uczniów i rodziców. Troszczymy się, by każde dziecko czuło się tu bezpiecznie i radośnie oraz o to, by atmosfera pracy była dobra.

Rok szkolny 1999- 2000 powitał nas wieloma zmianami. Pojawiły się gimnazja. Odeszła na emeryturę pani Eliza Twardziak- wieloletni, zasłużony dyrektor szkoły, stanowisko dyrektora w szkole podstawowej przejął pan Franciszek Kuźniak,
a w gimnazjum pani Renata Pacek. Nauka przebiega spokojnie, dobrze układa się współpraca między szkołami. Uczniowie osiągają sukcesy sportowe, są dobrze przygotowani do sprawdzianów i egzaminów.

            Od 2002 roku obydwie szkoły zaczynają funkcjonować jako Zespół Oświatowy
w Mysłowie. Dyrektorem zostaje pani Renata Pacek, wicedyrektorem pan Franciszek Kuźniak. Rozpoczynają się starania o nadanie imienia szkole.

16 października 2010 roku Szkoła Podstawowa w Mysłowie i Gimnazjum w Mysłowie otrzymują imię KSIĘDZA JANA TWARDOWSKIEGO.